Şimdi soruyu yaşama zamanı. Çünkü şu anda cevaplar sana verilemez.

Şu anda soruyu yaşamam gerekiyor. Bu çok zor ama sıranın cevabı yaşamaya geleceğini biliyorum, er ya da geç, burada veya ötede. Tıpkı 2013'te, 2014'te içinde yorulduğum ve kaybolduğum sorunun şu anda keyifli ve çok şükrettiğim bir cevabını yaşıyor olduğum gibi. Benim için sorular hep sorulmak için oldu, yaşamak için değil. 11 yaşındayken neden bu kadar çok soru sorduğumu soran bir arkadaşıma şakayla karışık kafamın içinde kocaman bir soru işareti var demiştim. Ben büyüdükçe kafamdaki soru işaretinin sorduğu sorular da büyüdü. O yüzden sorduğumda cevapları artık insanlar veremiyor. Belki de artık cevapları olduğu kadar soruları da -ama merakla ama kızmadan ama keyifle- yaşamayı öğrenmem gerekiyor.