hayata tutunuşuma dair gerekli gereksiz birtakım detaylar

moraller bozuk...
fakaaat
aşırı kıymetli insanlar biriktirmişim bu bir.
ofisim evime olabilecek en yakın mesafeye taşındı bu iki.
on günlüğüne ilginç bir tecrübe ediniyor olacağım bu üç.
üçüncü sezonunun çıkmasını üçyüz yıldır beklediğim dizinin üçüncü sezonumsu gibi bir parçası çıkmış bu dört.
aylardır ara ara baktığım filmin dvd versiyonu çıkmış bu beş.
bazı insanların varlığı beni hem mutlu ve motive ediyor, hem de hüzünlendiriyor bu beşbuçuk.
dualarımız kabul oluyor ve Allah yakın bu binyüzonmilyon falan.

Şimdi soruyu yaşama zamanı. Çünkü şu anda cevaplar sana verilemez.

Şu anda soruyu yaşamam gerekiyor. Bu çok zor ama sıranın cevabı yaşamaya geleceğini biliyorum, er ya da geç, burada veya ötede. Tıpkı 2013'te, 2014'te içinde yorulduğum ve kaybolduğum sorunun şu anda keyifli ve çok şükrettiğim bir cevabını yaşıyor olduğum gibi. Benim için sorular hep sorulmak için oldu, yaşamak için değil. 11 yaşındayken neden bu kadar çok soru sorduğumu soran bir arkadaşıma şakayla karışık kafamın içinde kocaman bir soru işareti var demiştim. Ben büyüdükçe kafamdaki soru işaretinin sorduğu sorular da büyüdü. O yüzden sorduğumda cevapları artık insanlar veremiyor. Belki de artık cevapları olduğu kadar soruları da -ama merakla ama kızmadan ama keyifle- yaşamayı öğrenmem gerekiyor.