Çevremde dönen olaylar içinde katkısız eleman olarak durup başıma gelecekleri bekliyorum gibi. İçimde bir ses var elbette. Konuşuyor, konuşuyor, bağırıyor bazen. Fakat bırakın bir kararı, bir etkinin sorumluluğunu dahi yüklenmek istemiyorum. Buraya nereden geldim?
-Geldiğim yere dönemem ki.
Bir çemberin bile başıyla sonu aynı değil.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder