Bugünler üç

Bugün şimdi, çok değil bir hafta önce evlerinin kapısından son kez çıkıp binlerce kilometre bulut gelen, çıplak dört duvarda evlerinin duvar halılarını özleyen o güzel kız çocukları, çekik kömür gözlü kız çocukları ne güzel, ne de güzel uyumuşlardır. Asi saçları kirpiklerine karışmış yastığın. Yüzlerine çekilmiş pembe bir yorgan, yorganın üstüne yayılmış taze tebessümler.

Ve Hatice yüzünü ilk kez gördüğünde nasıl mutlu, nasıl da mutlu olmuştur. Fevri bir anın, bir tetik basımının götürdüğü burnu, hangi ülkenin ölümünden geri gelmiştir?

~onsekizaralıkonüç.

Ne ışıklı, ne parlak uyanmışlardır ama.