işte-ş-lik

License  Some rights reserved by Nebojsa Mladjenovic

İşteş fiil önce "bir işi karşılıklı yapma" olarak girdi hayatımıza. Tan-ıştığımız ilk günü hatırlamaya çalışıyorum da, sanki ilişkimizin hiç tokala-şma evresi olmadı, hep kucakla-şarak selamla-ştık. Yıllardır biriktirdiğimiz, yanımızda taşıdığımız küslüklerimizle barıştık.

Sonra "bir işi birlikte yapma" şekliyle boyadı gözlerimizi. Kalbimizde saksağanlar öt-üştü. Mutluluktan uç-uştuk. Dili anlatıamadı, gül-üştük. Yolda rastgeldiğimiz acılara birlikte ağla-ştık.

Güzel günler bir ek kadar kısaydı.

Bağrı-ştık. Anılarımızın içinde sakladığımız birbirimizden kaç-ıştık.

Dünya bir ek kadar küçüktü.

Yine bir yerde rastla-ştık. Söylenecek fazla söz kalmamıştı, ben de sustum. Kalanları ona bıraktım, o da bana bırakmış olmalıydı ki o da sustu. Sus-uştuk. Beraber yapılan bir eylemin içine sıkıştırılmıştık. "Biz"dik, -ştik...