Pişman Kedi 1- Tosbağa

Bir soru sorancığım vardı. Söz vermiştim, pişmanlıklarımı yazacaktım. Pişmanlık, insan hayatının bir evresinde var olup sonra karşımıza çıkmayan bir kavram olsaydı, bir yazıda toparlayabilirdim belki ama öyle değil. Bu sebeple bir yazı dizisi hazırlamaya karar verdim.

Çok pişman oldum. Hala her geçen gün pişmanlıklarım artıyor. Eski pişmanlıklarımı hatırlayıp tekrar tekrar pişman oluyorum, geri kalan zamanlarımda da ileride pişman olacak şeyler yapıyorum ya da yapmış olduklarımı farkedip yeni pişman olmalara başlıyorum.

Mesela bir gün Ege'nin bir köyündeyiz (böyle yazınca daha bir havalı oluyor nedense). Bizim köydeyiz yahu, gitmesek de kalmasak da hep orda bizi bekleyen bizim köy. Kuzenlerimle dağ taş geziniyoruz. Çocukken insanın pek vakit sıkıntısı olmuyor, nakit de ya dededen ya babadan akıyor zaten, oh gel keyfim gel. Neyse böyle gezinirken biz, karşımıza bir kaplumbağa sürüsü çıktı. Tabi kaplumbağayı masal kitaplarından tanıyan ben ve kardeşim, kuzenlerimin 'tosbağa, tosbağa' diye verdikleri alarmla bu sürünün masallarımıza konu olan, azmiyle tavşanı yenen, pek şirin olmasa da iyi meziyetlere sahip kaplumbağalardan oluştuğunu kavrayamadık. Düşünerek kolayca bulabileceğimiz bir şeyi, kulağımızın dibindeki tosbağa bağırışlarının içinde düşünemediğimiz için bulamadık, işte öyle bir şey. Yerden alınan taşlar, sürünün taş gibi sırtına ya da evine yer çekimi kuvvetinin verdiği ivmeyle hızlanarak düştüler. Taş, taş gibiyi ezer. Bu gerçek, sonraki yıllarda -her ne kadar hafızam bu bilgiyi sağlayamasa da bana- tanıklardan birinin ifadesine göre sırtı kanayan kaplumbağalarla doğrulanmıştır.

Eve dönünce annemden tosbağaların kaplumbağalar olduğunu öğrendik. Pişmanlığımı hala, 'ben tosbağa diye bağırılınca korktum, zarar verecek bir hayvan sandım' sözleriyle ifade eder, kendimi, vicdanımı suçun içinden çekip çıkarmaya çabalarım. Ama ne kadar yetersizdir. Hayvanlar kaçamadılar bile. Nasıl korktun daha kendini koruyamayan hayvanlardan?

Yıllar geçti ama hala aklıma geldikçe duygulanırım. Dev gibi insanlar dev sesler çıkararak dev taşları üstüme fırlatsa ve ben hayvanlar aleminin en yavaş yürüyeni, en zararsızlarından biri olsam, ne feci korkardım ama. Hasılı çocuklara öğretmek lazım; tosbağa=kaplumbağa.